O sancristán de Coimbra:

O sancristán de Coimbra
facía mil diabluras.
mollaba o pan en aceite
deixaba os santos a escuras.
E vate fado, e vate ben
ti ere-la causa do meu desdén.
O mar tamén ten amores
o mar tamén ten muller
está casado coa area
dálle bicos cantos quer.
E vate fado...
Eu quixera ser merliño
e ter o pico encarnado
para facer o meu niño
no teu cabelo dourado.
E vate fado..