Airiños, airiños aires
airiños da miña terra
airiños, airiños aires
airiños levaime a ela.

Desgraciado do loureiro
que está a veira do camiño
cada persona que pasa
tirale seu ramaliño.

Quixera ser dos paxaros
que as anduriñas se lles chama
para facer o meu nido
ao pé da tua ventana.