|
O homem da gaita
Havia na terra
Um homem que tinha
Uma gaita bem de pasmar
Se alguém a ouvia
Fosse gente ou bicho
Entrava na roda a dançar
Um dia passava
Um sujeito e ao lado
Um burro com louça
A trotar
O dono e o burro
Ouvindo a tocata
Puseram-se logo a bailar
Partiu-se a faiança
Em cacos c'o a dança
E o pobre pedia a gritar
Ao homem da gaita
Que acabasse a fita
Mas nada ficou por quebrar
O Juiz de fora
Chamado na hora
"Só tenho
Que te condenar
Mas quero uma prova
Se é crime ou se é trova
Faz lá essa gaita tocar"
O homem da louça
Sentado na sala
Levanta-se e põe-se a saltar
Enquanto a rabeca
Não se incomodava
A sua cadeira era o par
Pulava o jurista
De quico na crista
Ninguém se atrevia
A parar
E a mãe entrevada
Que estava deitada
Levanta-se
E põe-se a bailar
Vá de folia
Vá de folia
Que há sete anos
Me não mexia
A Carolina
Dicen que van ansanchar
las calles de l'Arghantina
para que puedan pasar
las piernas de Carolina
Que lindas pernas ten a Carolina:
non son cortas, non son larghas,
non son ghordas, non son finas.
O meu amor foise, foise:
pola Franqueira pasou-e,
moitas soidades levaba,
moitas máis m'amin deixou-e.
Que lindas pernas ten a Carolina...
Cando marchou meu amor,
deu un tiro na portela.
As mozan quedan dicindo:
alá vai o ben da terra.
Que lindas pernas ten a Carolina...
Alghún día para verte
abrí las siete ventanas;
ahora para no verte,
las siete tengo cerradas.
Que lindas pernas ten a Carolina...
Xa te quixen, xa te amei
Xa botei aghua no vaso,
xa tomei amores novos,
dos vellos non fagho caso.
Que lindas pernas ten a Carolina...
Rin-chim-pum
Rin-chim-pum, na carballeira dos Ensedos.
Rin-chin-pum, na carballeira do Sartal.
Rin-chin-pum, la ra la la
Rin-chin-pum, la ra la la
Rin-chim-pum, na carballeira dos Ensedos...
Mi madre no quiere yo vaya al molino
porque el molinero se mete conmigo;
se mete conmigo, me rompe la saia.
Mi madre no quiere que al molino vaya.
Rin-chim-pum, na carballeira dos Ensedos...
Tua nai non quere vaias ao muiño
porque o muiñeiro se mete contigo;
se mete contigo, che rompe a saia.
Tua nai non quere que ao muiño vaias.
Rin-chim-pum, na carballeira dos Ensedos...
Mi madre no quiere, no quiere que vaya
porque el molinero me rompe la saia;
me rompe la saia, me rompe el vestido.
Mi madre no quiere que vaya al molino.
Rin-chim-pum, na carballeira dos Ensedos...
Tua nai non quere, non quere que vaias
porque o muiñeiro che rompe a saia;
che rompe a saia, che rompe o vestido.
Tua nai non quere que vaias comigo.
Rin-chim-pum, na carballeira dos Ensedos...
Chulita redondita
A Chulita redondita
nasceu à segunda-feira,
à luz do Sol, bendita, bendita,
a bater forte, bem forte na eira.
Foi em Salvador do Campo,
no concelho de Barcelos,
nasceu a Chulita
de sonhos tâo belos.
No campo sachando o milho
ou entâo na espadelada;
tu tinhas, Chulita,
teu rosto en brasa.
Jota
Se queres que vaia e veña,
meniña, ao teu lughar-e,
has de prende-la cadela,
que non fai senon ladrar-e.
Trailalala, trailalala...
A túa porta, meniña,
paseena pedra por pedra;
aluméame, Manueliña,
de ventana cunha vela.
Trailalala, trailalala...
Pasei pola túa porta,
escoreghei, caín na lama;
teño agora de dormir-me,
nena, contigho na cama.
Trailalala, trailalala...
Luisinha
Noutronte marchei á feira
por mandado do teu pai
pra vender por quince pesos
á porca da túa nai.
Qune che me dera, meniña,
no canaval do teu pai.
Non che había de valer-e
ao chamar polo teu pai.
Tiveches catorce noivos
e quince máis vintenove.
O que se case contigo
traballadiña che colle.
Ao pasar por esta rúa
todo o mundo canta ben-e;
que á entrada hai unha rosa
e a saída un caravel-e.
|