Ravachol
Actualizado: 19/01/2004
 

Tres Nun


Continúa Xistra a desenrolar a súa idea de amosar a música resultado da confluencia cultural entre Galicia e Portugal. E o fai de tres modos distintos, como o nome do disco indica: por unha banda, dun xeito continuista e por outra buscando unha actualización máis folqui. Ademáis, o disco contén tres pezas grabadas en directo en Matamá con motivo do décimoquinto cumpreanos do grupo.

PEZAS
MP3 PART MID    
      1. Polca dos "Encantiños" 4:36
    2. O homem da gaita 4:51
    3. A Carolina 2:51
      4. Linda Beijeira 2:22
      5. Coruxo - Balingen 2:31
      6. Barcelinhos

5:38

      7. Rin-chin-pun 2:54
      8. Chulita Redondita 3:47
      9. A Ruliña 2:23
    10. Rosas Blancas 3:43
    11. Jota 4:03
      12. Pra festa do monte 3:27
      13. Luisinha 4:07
      14. A Ruliña 2:31
    15. Pericón 4:12

LETRAS

O homem da gaita

Havia na terra
Um homem que tinha
Uma gaita bem de pasmar
Se alguém a ouvia
Fosse gente ou bicho
Entrava na roda a dançar

Um dia passava
Um sujeito e ao lado
Um burro com louça
A trotar
O dono e o burro
Ouvindo a tocata
Puseram-se logo a bailar

Partiu-se a faiança
Em cacos c'o a dança
E o pobre pedia a gritar
Ao homem da gaita
Que acabasse a fita
Mas nada ficou por quebrar

O Juiz de fora
Chamado na hora
"Só tenho
Que te condenar
Mas quero uma prova
Se é crime ou se é trova
Faz lá essa gaita tocar"

O homem da louça
Sentado na sala
Levanta-se e põe-se a saltar
Enquanto a rabeca
Não se incomodava
A sua cadeira era o par

Pulava o jurista
De quico na crista
Ninguém se atrevia
A parar
E a mãe entrevada
Que estava deitada
Levanta-se
E põe-se a bailar


Vá de folia
Vá de folia
Que há sete anos
Me não mexia

A Carolina

Dicen que van ansanchar
las calles de l'Arghantina
para que puedan pasar
las piernas de Carolina

Que lindas pernas ten a Carolina:
non son cortas, non son larghas,
non son ghordas, non son finas.

O meu amor foise, foise:
pola Franqueira pasou-e,
moitas soidades levaba,
moitas máis m'amin deixou-e.

Que lindas pernas ten a Carolina...

Cando marchou meu amor,
deu un tiro na portela.
As mozan quedan dicindo:
alá vai o ben da terra.

Que lindas pernas ten a Carolina...

Alghún día para verte
abrí las siete ventanas;
ahora para no verte,
las siete tengo cerradas.

Que lindas pernas ten a Carolina...

Xa te quixen, xa te amei
Xa botei aghua no vaso,
xa tomei amores novos,
dos vellos non fagho caso.

Que lindas pernas ten a Carolina...

Rin-chim-pum

Rin-chim-pum, na carballeira dos Ensedos.
Rin-chin-pum, na carballeira do Sartal.
Rin-chin-pum, la ra la la
Rin-chin-pum, la ra la la

Rin-chim-pum, na carballeira dos Ensedos...

Mi madre no quiere yo vaya al molino
porque el molinero se mete conmigo;

se mete conmigo, me rompe la saia.
Mi madre no quiere que al molino vaya.

Rin-chim-pum, na carballeira dos Ensedos...

Tua nai non quere vaias ao muiño
porque o muiñeiro se mete contigo;
se mete contigo, che rompe a saia.
Tua nai non quere que ao muiño vaias.

Rin-chim-pum, na carballeira dos Ensedos...

Mi madre no quiere, no quiere que vaya
porque el molinero me rompe la saia;
me rompe la saia, me rompe el vestido.
Mi madre no quiere que vaya al molino.

Rin-chim-pum, na carballeira dos Ensedos...

Tua nai non quere, non quere que vaias
porque o muiñeiro che rompe a saia;
che rompe a saia, che rompe o vestido.
Tua nai non quere que vaias comigo.

Rin-chim-pum, na carballeira dos Ensedos...

Chulita redondita

A Chulita redondita
nasceu à segunda-feira,
à luz do Sol, bendita, bendita,
a bater forte, bem forte na eira.

Foi em Salvador do Campo,
no concelho de Barcelos,
nasceu a Chulita
de sonhos tâo belos.

No campo sachando o milho
ou entâo na espadelada;
tu tinhas, Chulita,
teu rosto en brasa.

Jota

Se queres que vaia e veña,
meniña, ao teu lughar-e,
has de prende-la cadela,
que non fai senon ladrar-e.

Trailalala, trailalala...

A túa porta, meniña,
paseena pedra por pedra;
aluméame, Manueliña,
de ventana cunha vela.
Trailalala, trailalala...

Pasei pola túa porta,
escoreghei, caín na lama;
teño agora de dormir-me,
nena, contigho na cama.
Trailalala, trailalala...

Luisinha

Noutronte marchei á feira
por mandado do teu pai
pra vender por quince pesos
á porca da túa nai.

Qune che me dera, meniña,
no canaval do teu pai.
Non che había de valer-e
ao chamar polo teu pai.

Tiveches catorce noivos
e quince máis vintenove.
O que se case contigo
traballadiña che colle.

Ao pasar por esta rúa
todo o mundo canta ben-e;
que á entrada hai unha rosa
e a saída un caravel-e
.

 

 


DATOS TÉCNICOS

   

Músicos:
Xerardo F. Santomé (Gaita, cordas, voz)
Patricia Cela (percusións)
Fernando Abreu (clarinetes, voz)
Xurxo F.Santomé (gaitas, percusiíon, voz)
Pablo González Alonso (percusións, voz)
Antón P. Segade (acordeón, voz)

Grabado e Misturado en: Blanca Records
Gravado e masterizado por: Antón P. Segade
Fernando Abreu
Técnico de Gravación en Directo: Pablo Carrera
Deseño Gráfico e maquetacion: Xerardo F. Santomé
Ilustracións: Benxamín Miguez
Colaboraciçóns: Aurora Filgueira e MºXosé López

 

SECCIÓNS



(c) 2001 Ravachol - proxecto desenrolado dentro de galego21.net
Contacto:
ravachol@ravachol.org