LETRAS

O Manuel maila Mariana

O meu amor díxome onte
que me tiña de ver hoxe;
por aghora aína non tada
que ten a pousada lonxe

Oie Manolo, non chores tanto
porque se te oie n'el camposanto;
n'el camposanto, n'el cememnterio.

Manuel tâo lindas moças;
Manuel tâo lindas sâo.
Manuel, dame os teus braços
Manuel do coraçao.

O'ai Mariana. Oài meu amor,
tu ha de ser minha seja xomo fôr;
seja como fôr, seja como fôr.
O'ai Mariana. O'ai meu amor.

Canta o galo, que é de noite
relogio dos namorados.
Vámonos de aquí embora
nâo nos achen descuidados.

Toca la gaita

Toca la gaita, toca la gaita
toca la gaita, revénta-lo fol.
Toca la gaita, mete la tranca.
Mete la tranca no cu do espanhol.

Tocala gaita, toca la gaita.
Toca la gaita, revénta-lo dedo.
Toca la gaita, mete la tranca.
Mete la tranca no cu do galego.

Dame lume, Sara

As rapaciñas da Ghuardia
sonche de moito palique;
elas botan o ansuelo,
quen queira picar que poique.

Non te cases, queridiña,
co mariñeiro do mar-e,
arma a vela u arma a vela
e vai cara o seu lughare.

El mariñeiro al dominco
buen sapato i buena media;
al lunes por la mañana
descalsito por l'arena.

Dame lume, Sara,
polo mexadeiro.
Dame lume, Sara,
que son mariñeiro.

Si eres mariñeiro
non me importa nadoa.
As mociñas novas
déitanse na cama.

Á violación, biolasión

A este caldeiro que eu toco
tamén lle chaman biol;
para os homes que abusan delas
sírvelle ó capador.

Casadiña de tres días
xa levaches unha tunda;
se o souberan as solteiras
non se casaba nengunha.

Viola, viola e volta a violar.
Con este caldeiro que estou a tocar,
que estou a tocar, que estou a tocar.
Viola, viola; chos va cortar.

Bira

Ora bá do bira,
trus, trus no terreiro;
quen dançar comigo
tenha o pé ligeiro.

Ó bira, birou,
d'aquí p'r'àcolá;
quen bocê prècura
hoje nun stá cá.

Ora bá do bira,
trus, trus no sobrado;
quen dançar comigo
tenha o pé labado.

Ó bira, birou,
muito biradinho;
ca cama dos noibos
lençois de paninho.

Si foras a Portughal,
non fales con portugheses
que eses prometen e dan
sementes de nove meses.

Non te fies raparigha
do ghalegho que ben canta;
eche o viño do Ribeiro
que se lle pon na gharghanta.

Miña nai foi ó muíño

Esta historia que eu canto
ocurriulle ós meus parentes;
pois querendo aforrar cartos
ficaron todos contentes

A vella sacou proveito
e contoullo á síua filla.
Marcho ela pro muíño
cavilando en tal manquía.

Coidando ter un novo xenro,
o meu pai foino abrasar
e vendo que funsionaba
tamén quxo aproveitar.

"Meu fillo vaite para-lá,
vale a pena de probar"
E obrigado fun tamén,
non sen antes axexar.

Hoxe en día son debuntos
polo disgusto do "aquelo".
E aghora son muiñeiro
por usa-lo "tarabelo".

Miña nai foi ó muiño
cun ferrado de centeio;
deulle un bocio ó muiñeiro
e creceu ferrado e medio

Miña nai foi ó muiño
cunha saca de fariña;
deulle un bico ó muiñeiro
e voltou con máis barriga.

O meu pai foi ó muiño
pra aforrar unha peseta:
deulle un bico ó muiñeiro.
Trincaronlle e "talanqueta"

Eu tamén fun ó muiño
a mira-lo que pasaba;
non estaba o muiñeiro
e a muller non me soltaba.

DATOS TÉCNICOS

Músicos:
Xerardo F. Santomé (Gaita, cordas, voz e percusións)
Pablo González Alonso (Voz e percusións)
Xoán Comesaña (Voz e perusións)
Chabi Fernandez Alonso (Clarinete e voz)
André Veloso (Gaita e pito)
Xurxo F. Santomé (Gaita, pito, voz e percusións)
Antón P. Segade (Acordeón e voz)

Coa participación de:
Augusto Gonçalves (viola braguesa e cavaquinho)
Carmo Ferreira (voz)
Manuel Pombal (narración)