|
 A
Chula de Pontevedra
Non che canto por cantar,
nin
por gañas que che eu teña,
Canto por dar alegría
A
un corazón que ten pena. Quen me dera, quen
me dera,
que non me costara nada,
unha meniña bonita,
coloradiña
da cara. Para boas mozas Mourente,
garridas as
de Estribela,
bonitas as de Salcedo,
e a palma está en Pontevedra. Sempre
te atopo lavando
no río Lérez lixeiro,
quen me dera se-la
iauga
onte de lavas primeiro. Váiame San
Miquiquí
e o canciño de san Roque,
a virxe da Peregrina
e
o santo de paletroque. Ai! Maruxiña non vaias
á herba,
porque ven o vento e toda cha leva,
e lévacha toda
e toda cha leva,
Ai! Maruxiña non vaias á herva.
A
mazá gardada Teño unha mazá
gardada,
que ma deu un carpinteiro,
xa vai un ano que a teño
e
aínda non perdeu o cheiro Esta noite hei de
ir á fía,
non por fiare na roca,
vou por tocar un pandeiro
que
esta noite a min me toca Se
queres ir vai bailare,
se queres ir vai agora,
despois non vaias dicindo
que
a foliada non foi boa. Agora non canto máis
que
se me acabou a gracia,
Aquela poca que tiña
deixeina quedar na casa. As
de alá arriva cando van co gando,
espetan a vara e vaila o tango,
e
bailan o tango e máis a muiñeira
Á de alá alá
de arriva non hai quen as queira. Pandeiretada Danse
bicos os paxaros,
bícanse a terra e o mare,
aqueles que ben se queren
por
qué non se han de bicare. Púxenme a
contar estrelas,
e a botalas nun sombreiro,
nunca lles puiden dar conta
ata
que veu o luceiro. Quen ten amores non dorme,
quen
non os ten adormece,
quen os ten lonxanos chora,
quen os ten preto padece. A
despedida vou dando,
con rosas e caraveles,
pois según vou entendendo
a
despedida ti queres.
| 
Terceiro
traballo discográfico na carreira de Treixadura supón unha continuación
de "
