|
 Unha
noite no muíño
Unha noite no muíño
unha noite non é nada
unha semaniña enteira
esa si
que é muiñada. O
Merlo O melro e maila melra
iban polo prado
abaixo
o melro como era pillo
meteu a melra debaixo. O
melro e maila melra
iban polo campo arriba
o melro como era pillo
botoulle a pata por riba. San Antonio de Catoira
casamenteiro das vellas
¿por qué non casas ás novas?
¿qué mal che fixeron elas? Aí
vos vai a despedida
aí vos vai a derradeira
acabouse o chiculate
rompeu a chiculateira. Vinde
rapazas Tódolos que cantan ben
teñen
posto no muíño
e os que non saben cantar
miran por un buraquiño.
Fun ó muíño de abaixo
e voltei polo de riba
o de abaixo ten ferrollo
e o de riba caravilla. Anque
che fun ó muíño
anque che fun muiñar
anque
che fun ó muiño
non teño pan que che dar. Non
quero ser muiñeiro
nin barre-lo tremiñado
porque din que
noutro mundo
piden contas do roubado. A muiñeira
moe, moe
a muiñeira moerá
a muiñeira está
de parto
a muiñeira parirá Vinde
rapaza todiñas chegai
e vamos ó adro pra loucos bailar
porque hoxe é a festa, ruada haberá
pois évos un día
de moito troular. Esta
noite Esta noite hei de ir aló
terá-lo
puxigo aberto
que si cho atopo pechado
o teu querer non é certo. E
si é certo o teu querer
rapaza non teñas medo
déixame
o puxigo aberto
que heime de marchar cedo. San
Fins do Castro Pensa miña nai que estou
pescando na carballeria,
estou no San Fins do Castro
bailando unha muiñeira
A miña nai porque puido
fixo unha casa
na illa,
para ver ós de Neaño
como pescan a sardiña O
cura de Corme é xastre
malpicano e mariñeiro
ó de
Pazos labrador
e o de Cesullas gaiteiro. Terra
de Montes Viva Barro, viva Barro
viva Barriño
de Arén
viva Barro, viva Barro,
viva Meilide tamén Moreniña
por morena
téñoche o ollo botado
has de ser miña
muller
ou non hei de ser casado Miña monteira
garrida
miña monteira garrida
moito me tes encuberto
alá
por Soutelo arriba Os solteiros valen ouro
os
casados valen prata
os viúvos calderilla
e os vellos folla de lata.
| 
Treixadura editou este disco no ano 1999, e empregou o inicio dunha coñecida
copla como título, facendo así referencia os muíños
e o papel destas construccións na cultura galega. O disco está repleto
de boas pezas e unha coidadosa interpretación. Con respecto o anterior
disco, o grupo engadiu o son dun acordeón e unha maior presencia da voz.
