Ravachol
Actualizado: 06/05/2003
 

Roi Xordo


Roi Xordo publicou este disco no ano 2002. O traballo reflicte a persoal estética deste grupo, que oscila entre o galaico (a peza títulada Terra Adentro) e algún tipo de canción de autor (Bágoas de Lúa). Grupo nacente, Roi Xordo busca aínda o seu propio estilo, do cal xa se poden ver mostras nesta primeira grabación. Subliñar que tódas as pezas están compostas polo propio grupo, algo non moi habitual en grupos deste corte.

PEZAS
MP3PARTMID  
   1. Non (Alonso Barreiro / Letra: C.E. Ferreiro / Arr. Roi Xordo)3:30
    2. Sete horas (G. Rubén Pérez / Arr. Roi Xordo)4:13
    3. Edoi Lelia Doura (Marcos Fraga / Letra: Pedro Eanes Solas / Arr. Roi Xordo)3:55
    4. Pándega (Alonso Barreiro / Arr. Roi Xordo)2:40
   5. 48-12 (Marcos Fraga / Letra e arranxos: Roi Xordo)4:26
    6. 1431 (Alonso Barreiro / Arr. Roi Xordo)3:08
   7. Terra adentro (Marcos Fraga / Arr. Roi Xordo)3:08
    8. Bágoas de Lúa (Elena Fraga / Letra: Elena Fraga / Arr. Roi Xordo)3:59

LETRAS

Non

Si dixese que sí,
que todo está moi ben,
que o mundo está moi bon,
que cada quen é quen...

Conformidá,
Ademiración ...
Calar, calar, calar,
e moita precaución.

Si dixese que acaso
as cousas son esí,
porque sí,
velei,
e non lle demos voltas.

Si dixese que sí,
pero non.

Edoi Lelia Doura

Eu velida nom dormia
lelia doura,
e meu amigo venia
edoi lelia doura!

Non durmia e cuidava
lelia doura
e meu amigo chegava
edoi lelia doura!

O meu amigo venia
lelia doura,
e d'amor também dizia
edoi lelia doura!

O meu amigo chegava
lelia doura
e d'amor tambem cantaba
edoi lelia doura!


48-12


Quédome pensando
como podo facer para
deixar de quererte
lévote comigo e ti
esquecícheste de min

Ti nos teus soños e eu
sigo esperta cavilando
nos sentimentos,
lonxe estás, aínda así,
non podo fuxir de ti.

Mariñeiro, xa non
guiarás máis o meu
barco na terra adentro,
non podo, non quero,
isto xa topou seu fin.

Bágoas de Lúa


Prantos de muller, un lamento sen querer,
que se escoita en todo o ceo ó amencer,
lúa solitaria, dime, ¿quen te namorou?
¿Por qué choras dese xeito día sí e día non?

Foi o sol quen me roubou o corazón,
quen me dixo: lúa branca veño a darche o meu amor,
despois marchou, e aquí soa me deixou,
dende aquela choro e choro día sí e día non.

Contan as estrelas, que xa hai tempo que pasou,
cando aínda eran rapaces e vivían xuntos os dous,
sen avisar o sol radiante, un día de alí marchou
deixando un perdón escrito para o seu gran amor.

Nunca soubo a lúa a razón que tiña o sol,
para deixala alí soíña sen a luz do seu amor,
dende aquela a lúa branca cando ve chegar ó sol,
co sentimento derrotado marcha cara o seu rincón.

Foi o sol quen lle roubou o corazón,
quen lle dixo lúa branca veño darche o meu amor,
despois marchou e alí soíña quedou,
dende aquela a lúa chora día sí e día non.



DATOS TÉCNICOS

  

Grabación e mestura: Valentín Torrado
Estudio: Phonos (Enderezo: Rúa Gradin, 25
36680 A estrada / 986 575 159)
Arranxos, producción artística, textos: Roi Xordo
Compoñentes:
Xosé Tuñas: Percusión
Elena Fraga: Voz, guitarra e percusión
Alonso Barreiro: Gaita de fol e acordeón
Marcos Fraga: Frauta Guillermo
Rubén Pérez : Guitarra acústica, bouzouki, oboe e corno inglés
Alberto García: Contrabaixo

 

SECCIÓNS



(c) 2001 Ravachol - proxecto desenrolado dentro de galego21.net
Contacto:
ravachol@galego21.com