|
 Os
tempos son chegados
Que
non pare o bailador
que non pare, vai arredor!
Cheguei
o vintecinco a Compostela
non ceo de bandeiras e de estrelas
estabas onde ia a Galiza Nova
se tódolos secretos tomei a proba
un
saúdo
de vellos compañeiros, de namorados
que brindan porque
os tempos xa son chegados
Que
non pare o bailador
que non pare, vai arredor!
ollei
teus ollos perto dos insubmisos
amei a libertade do teu sorriso
e crece o movemento que nos defende,
nin amos nin escravos do amor que prende.
un
saúdo
de vellos compañeiros de namorados
que brindan porque
os tempos xa son chegados
os
tempos son chegados das vaguedades,
arnamos a oucura da inmesidade
Pasamos toda a noite eu e mais ela
na lúa de Santiago de Compostela
Os vellos compañeiros, os namorados
brindaban porque
os tempos xa son chegados
que
non pare!
Cantar
de canteiros
Ea,
ea, ea, ea...
Acolá enriba
naquel outeiro
había un niño
dun lagarteiro
oué,
oué, oué, último.
puxa
na pedra
o ano enteiro
non hai traballo
pára os canteiros
oué,
oué, oué, último.
Arxel
E
ti anduriña errante
dos longos campos de Arxel
se a miña terra distante
te leva o voar constante
dille o meu penar cruel
Se
alguén por min preguntar
dille que estou en prisións
e unha noite de luar
iraste unha vez pousar
no campanario de Anllóns.
oh nai da miña vida
adeus adeus meu pai
prenda de min querida
adeus oh miña nai
adeus oh miña nai
Asi
triste en terra allea
aló nas prisións de Orán
cantaba un bergantiñán
e nos grillóns da cadea
leva o compás coa man.
oh
nai da miña vida
adeus adeus meu pai
prenda de mín querida
adeus oh adeus miña nai
sombra dos meus avós
río da Ponteceso
pinal de tella espeso
acordadevos dun preso
como el fai de vos
campanario de Allóns.
Coro
das maçadeiras
Este
liño é mourisco
a fita dele namora
quen aquí no ten amores
tire o chapeu e vaise embora.
Ai
lalila ai lilao
ai lalilaló meu ben
regalate o meu amor
regalate e pasa ben
oh
miña nai dos traballos
para quen traballo eu
traballo mato o meu corpo
non teño nada de meu
ai
lalila ai lilao
ai lalilaló meu ben
regalate oh meu amor
regalate e pasa ben
Das
africanas praias
Das
africanas praias veciñas
como costuman retornarán
as amables e doces anduriñas
e polo bardo preguntarán
mais
os curutos onde o pinos
queixarse soen co vento Soán
xa ben sabedores dos seus destinos
cal quen teme decir mala nova
nada dirán
das
africanas praias...
|
"Os tempos son chegados" (titulo que se inspira do Himno
Galego, que fora estreado na Habana uns 90 anos antes de que saira
o disco) conta coa chegada de Xabier Debesa como novo membro do
grupo. O grupo continua unha mezcla de musica galega, ritmos africanos
e unha chisca de jazz, pero moi discreto. Sintese tamén
mais presencia de musica celta que nos antiguos discos. Pancho
Álvarez, antiguo membro fundador du grupo, colabora neste
disco antes de marchar en solitario.
