Ravachol
Actualizado: 04/10/2002
 

Nas cordas



Segunda publicación chea de cores. Pancho Álvarez segue construindo un disco no que os instrumentos de corda quel toca son os reixes. Nas pezas, ademais de composicións persoais e temas tradicionais, podese escoitar unha cantiga de Alfonso X e un arranxo dun minuet de G.F Haendel extracto da obra Water Music.

PEZAS
MP3 PART MID    
1. Nas cordas (Pancho Álvarez) 2:57
2. Vinde parrafear (Tradicional / Pancho Álvarez) 3:59
3. Muiñeiras do mar (Tradicional / Pancho Álvarez) 4:08
4. O seixal (Pancho Álvarez) 3:38
5. Vals Florencio (Tradicional / arr: Pancho Álvarez) 3:11
6. O canciño do 127 (Alfonso G. Pato / Pancho Álvarez) 2:58
7. ANDRÉ: Alalá (Pancho Álvarez) 3:10
8. ANDRÉ: Muiñeira (Pancho Álvarez) 2:33
9. Cantiga Alfonso X (Alfonso X / arr: Pancho Álvarez) 2:59
10. Salta, saltón! (Pancho Álvarez) 2:47
11. Carmiña (Tradicional / Pancho Álvarez) 3:23
12. Chula do Miño (Pancho Álvarez) 3:20
      13. ENSUITE: Alalá de Padrón (Tradicional / arr: Félix Castro - Cástor Castro - Pancho Álvarez) 2:27
      14. ENSUITE: Indara (Juán Álvarez / arr: Pancho Álvarez) 1:49
      15. ENSUITE: Muiñeira (Pancho Álvarez) 2:32
      16. ENSUITE: Alborada (Pacho Álvarez) 1:48
      17. ENSUITE: Pandeirada (Tradicional / arr: Pancho Álvarez - Dario González Moreira) 1:28
      18. Nuevo Cortejo (Tradicional / Pancho Álvarez) 3:11
    19. Minué (G. F. Haendel / Arr: Pancho Álvarez) 2:05
      20. Polca en re (Pancho Álvarez) 2:32

LETRAS

Vinde Parrafear

Vinde parrafear nenas
que os mozos están rabeando
para cortexar cas nenas
e casarse de contado.

Que é o que che pasará
que hoxe xa non me conoces
pois paso polo teu lado
nin me falas ni respondes

Seica foches ve-la meiga
porque te pintache o pelo
se antes eras moi fea
agora parece-lo demo

Pois non me insultes canalla
que esto hoxe anda de moda
a moza que non se pinta
non sabe que é cousa boa

Pois para casarte conmigo
tes que deixar de pintarte
que pareces unha mona
desas dos escaparates

Xa que tanto me reprendes
rapaz terei que deixarte
cando agora me fas esto
qué faras desque me case

A que se case conmigo
tenche que andar moi direita
porque si eu sei que duda
heille dar untura fresca

Así falan tódolos homes
cando parrafeando
todos parecen santiños
e despois resultan diablos

Iso faranno algúns
porque hai mulleres tan malas
os homes danlle o caldiño
i elas comen as talladas

Pois eu paus non che darei
iso perde-lo cuidado
o que unca che ha de faltar
seranche bicos e abrazos

Todo esto vai moi ben
soio que faltan os cartos
que estamos en tempos pobres
e non temos pra tabaco

Vinde parrafear nenas
que os mozos veñen chegando
veñen de América ricos
pra casarse de contado.

O canciño do 127

Son un canciño de plástico
que move a cabeza
vou metido nun coche
sentado na bandexa
nunca comigo ninguén
comigo ninguén se mete
porque son o rei do 127

eu ou detrás tranquilo na bandexa
se o meu don frena movo a cabeza
vou aquí sentado vendo todo na ciudá
menos no Nadal, que me poñen cintas de navidá

Hai a miña beira unha foto de Rivaldo
xusto enriba de min vai colgado un rosario
tamén van ciscadas de calquera maneira
dúas vellas cunchas de vieira

Son un canciño ...

Vou mui contento neste 127
Movo a cabeza de alegría irreverente
tamén van os nove fillos que ten o meu dono
retratados nunha foto, míroos de reollo

O meu dono ten tamén un radiocasete
pra escoita-la música no 127
o meu dono chámase Arximiro
e gústalle escoita-las cintas de Ana Kiro

Son un canciño ...

Carmiña

Carmiña do meu agrado
bonita cara de rosa
di se me queres axiña
non señas tan recelosa

Moito ben falas Manolo
mesmo me deixas pasmada
pero como es tan pillo
eu non che podo creer nada

Poís podesmo crer Carmiña
que che teño tal cariño
que me morrerei de pena
se non me caso contigo

Pois logo meu Manoliño
se o permite San Antonio
casarémonos axiña
pra gozar do matrimonio

San Antonio permitiuno
que ben ve a necesidá
que tanto tú como eu
moito que facer nos da

Tiveron a grande voda
na casa da Carmeliña
eos dous casados de novo
xa se deitaron co día

Ó empeza-la tarea
carmeliña dixo así
Ghracias a Dios Manoliño
que entrou o rei en Madri!

Pois que seña benvenido
que me parece moi xeitoso
queira Dios que nunca canse
nen se faga celoso

Nuevo cortejo

Cuanto daría señora
por conocer su intención
para poder señorita
declararle mi pasión

Pués mire usted jovencito
tan desgraciada nací
que por mi suerte fatal
nunca un novio conocí

Pues en prueba de su amor
déjeme usted sin recelo
que en su boquita de rosa
yo pueda estampar un beso

De los hombres caballero
siempre hay que desconfiar
que quieren comer la pera
y no la quieren pagar

Pues mire usted señorita
yo antes de ser casado
quiero registar la novia
por no salir engañado

Pues si tiene esa idea
eso no lo logrará
que no soy ningún caballo
que tenga que registrar

También los hombres señor
suelen tener muchas faltas
pues los hay que hasta no saben
siquiera tocar la gaita

Pues déjeme un momentito
que yo le toque la mia
verá que flamenco toca
a estilo de bulería


DATOS TÉCNICOS

   

Selo: Do Fol
Distribúe:Boa Music
Músicos
Pancho Álvarez: violíns, mandolina, bouzouki, baixo, guitarra acústica e électrica, concertina, percusións e voz

Coa participación de:
Félix Castro Vicente: Concertina, acordeón
Cástor Castro Vicente: Frauta
Fernando Fraga: Acordeón
Álvaro Iglesias: contrabaixo
Miguel Seoane: guitarra
Xurxo Nuñez: bombo, tamboril, vibráfono, tambores, pandeiretas, guitarra
Carlos Nuñez: frauta

Gravado no Seixal (Tui) entre ó inverno e a primaveira de 2001
Misturado por Segundo Grandío con Alfredo Vázquez como axudante no estudio Casa de tolos en Mañufe (Gondomar)
Producción: Pancho Álvarez
Deseño: Ivius sobre fotos: Miguel Hernandez

 

SECCIÓNS



(c) 2001 Ravachol - proxecto desenrolado dentro de galego21.net
Contacto:
ravachol@ravachol.org