Actualizado: 20/04/02

 

 

UN VILANCICO GALEGO NO ANO 1818

Autor: ARMANDO COTARELO VALLEDOR (Veiga do Eo 1879 - Madrid 1950)
Fonte: Nota lida no Seminario de Estudos Galegos
Notas: -

Son dono de un pequeno ms. de 12 follas en 4.º sin follar, de boa e crara letra dos primeiros anos do século XIX que di:

+ Letras de /os Villancicos, | que se han de Cantar | en /os So/emnes Maytines | del Sagrado Nacimiento | de Nuestro Redentor Jesu-christo | en /a Santa lglesia Catedral | de | Mondoñedo. | Puestas en Música pr.. don José | Basanta y Pacheco | Racionero Mro.. de Capilla | en /a nominada Sta.. Iglesia. | Año de | 1818. |

Como seu tíduo indica, o folleto conten sômentes a letra de oito vilancicos, sete dos que andan redactados en castelán por un modesto poeta anónimo e con siguranza local. Mais o octavo é galego e di de esta maneira:

VILLANCICO ÚLTIMO

TONADA GALLEGA

Vamos a Belén, amigos,
Vamos qe. a noise está crara;
Mingos leve as Castañolas.
ô seu pandeiro Pascuala.

Tods. Vamos a Belén, amigos &

Cantemos ô Rey dos Ceos
novas e alegres Tonadas
a o son da gaita gallega
con Muiñeiras e Alboradas.

Vamos a Belén &

¡Ay que Neno tan bonito!...
¡Que cariña tan galana!...
Nunca Neno tan hermoso
viron as nosas montañas.

Vamos a Belén &

A Nay que pareu tal Fillo,
por sempre sexa alabada:
¡Que cousiña tan garrida!
¡Ave María de gracia!

Vamos a Belén &

Miña xoya!... deitadiño
nun pesebre sobre pallas
está pobriño, e desnudo!
un boy ¡meu amor! o abafa.

Vamos a Belén &

Mais el chora... miña prenda!
Cala, queridiño, cala;
as tuas lágrimas parecen
as perlas que verse a alba.

Vamos a Belén &

Eu dareille pra cubrirse
a pel da cordeira branca:
¿Quen veste o campo de frores
desnudo sofre as escarchas?

Vamos a Belén &.

¡Ay Dios! o Neniño chora
e o coro de Angeles canta...
Non entendo estes misterios,
nin podo falar palabra.

Vamos a Belén &

Por fin veña unha copiña
que a noise está de geada,
escorrentemos o frío;
en honra do Neno vaya.

Vamos a Belén, amigos,
vamos que a noise está crara:
Mingos leve as castañolas
ô seu pandeiro Pascuala

Finis

Asegún pode ollarse a obra é de sinxeleza infantil e redactada en abominabel galego: mais como de ista data son tan contadas as manifestazóns literarias no idioma das cantigas non debe botarse en menosprecio a ningunha.

É intresante a ortografia da presente, nin un apóstrofo sô, nin un sô guión de enlace. O autor non-os percisou. Do mesmo xeito debe repararse como o soído de x escríbese con x. Non embargante as verbas geada e Angeles aparecen con g.

Voltar o índice de Artigos

 

SECCIÓNS



(c) 2001 Ravachol - proxecto desenrolado dentro de galego21.net
Contacto:
ravachol@ravachol.org