|
Brasil-Quebec, alianza estratéxica contra unha
lingua única
(16 de xuño de 2001)
Nunha recente visita a Rio de Janeiro a ministra de Relacións
Internacionais do Quebec, Louise Beadouin, propuña “unha alianza estratéxica entre Brasil e Quebec contra a supremacía do inglés e do
español no continente americano para evitar a victoria do pensamento único”. A frase, extraída da entrevista de Cristina Azevedo a Louise
Beadouin para a edición dixital de O Globo do 11 de xuño, non fai
máis que corroborar unha das teses que sostemos en Da periferia á
Rede: no caso galego, os perigos da globalización na súa vertente de
asimilación lingüístico-cultural non nos veñen só da man do inglés
senón e principalmente, da man do castelán.
Mais, como sinalamos no libro, os perigos da expansión do castelán
non afectan só ó galego. O goberno español é moi consciente de que a
posición dunha lingua e dunha cultura na era da mundialización, da sociedade da información, depende sobranceiramente da cantidade e
da calidade dos contidos (servicios, información, comunicacións) que se
fornezan nesa lingua. Velaí cómo nos últimos anos está fomentando unha
política lingüística encamiñada a crear un grande espacio lingüístico-comunicacional, co apoio de Telefónica e doutros
conglomerados financeiros, e co Instituto Cervantes como abandeirado desa nova política, moito máis agresiva e expansiva, tanto de cara ás
linguas propias do Estado, como cara a un espacio tan querido para nós coma o portugués, especialmente no Brasil.
Se Beaudoin alerta sobre os riscos de que inglés e español acaben
converténdose en “linguas únicas”, as súas declaracións ó xornal
O Globo son tamén moi exemplificadoras dende moitos outros puntos de
vista e, sobre todo, moi extrapolables a realidades como a galega.
Así, Beaudoin denuncia ó goberno canadense por impedir a participación
do Quebec no “Cumio de países americanos” que tivo lugar recentemente
no Canadá e reivindica o dereito dos quebequeses a participar como nación soberana e dende a propia identidade na
“integración das Américas”.
Como nación soberana porque, segundo Beaudoin, “para poder
transferir unha parte da soberanía a unha organización supranacional é
preciso antes ter a soberanía”.
Dende a propia identidade, denunciando que no citado Cumio “en máis
de cen páxinas de documentos non había ningunha en portugués ou francés.
(…) As palabras lingua e cultura non están na declaración final. De estarmos presentes, teriamos feito a diferencia”, e
reivindicando “sentar na mesa como un pais que fala francés xunto cun
grande país que fala portugués, moitos que falan español, dous grandes que falan inglés.
Quebec quere sentar á mesa como un país que fala francés”.
|
arriba
|