A diferencia doutras iniciativas semellantes que agroman en períodos preelectorais (véxanse, por exemplo, as famosas e virtuais "aulas multimedia" da Xunta de Galicia), a da Deputación ten tódolos visos de levarse á práctica e conta tanto coa correspondente consignación orzamentaria (225.000.000 de pesetas para o 2001) coma cun prazo de execución: os exercicios de 2001-2002.

Claro que, como adoita acontecer, esa ledicia inicial foise transformando nunha pequena decepción a medida en que iamos reflexionando tanto sobre a iniciativa en si coma sobre algúns dos termos en que se efectua a convocatoria deste programa.

Á marxe da nosa valoración sobre o papel destes organismos, que unha deputación provincial sexa a primeira administración pública que adopta medidas como a que acabamos de referir pon de manifesto varias cuestións abondo delicadas.

A primeira delas, non por reiterada menos evidente, a incapacidade do goberno galego para elaborar un plan estratéxico para a sociedade de información co consenso de tódolos sectores sociais, carencia que se traduce, entre outras moitas eivas a que nos referimos en Da periferia á Rede, en que outras administracións opten por buscar solucións propias e aproben os seus propios plans e programas específicos de actuación.

A segunda, que tampouco é nada novidosa, está intimamente relacionada coa anterior e ten que ver coa infrautilización dos recursos públicos. Retomando unha idea que desenvolvemos en Da periferia á Rede, pensemos por un momento no resultado de coordinar o programa de aulas informáticas da Deputación da Coruña coa utilización, fóra do horario lectivo, dos equipamentos daqueles centros de ensino ós que chegou o plan SIEGA ou o programa de informática educativa promovido polo Concello da Coruña. E cando imaxinamos os seus efectos non nos referimos precisamente a datos cuantitativos, senón a un aspecto cualitativo moi importante: o equilibro territorial.

Mais o paso da alegría inicial a esa pequena decepción ten tamén moito que ver, como sinalabamos anteriormente, cos termos da convocatoria efectuada pola Deputación.

Aínda que na exposición de motivos se alude ás "aulas informáticas" como centros para a divulgación entre a poboación das TIC, nas bases da convocatoria non hai unha definición clara dos obxectivos e do réxime de funcionamento que se pretende ó crealas: en ningún momento se fai referencia á posible proxección sociocomunitaria deste programa; isto é, ás aulas informáticas como xermolos de redes cidadás e como canle para achegr as TIC ós sectores máis desfavorecidos da sociedade. Pola contra, da lectura demorada das bases da convocatoria dedúcese que prima máis a súa utilización en termos moi semellantes á oferta que adoita realiza a iniciativa privada a través da apertura de cibers ou de academais de informática.

Ó fío do que acababamos de sinalar, é especialmente significativa a prohibición de dividir a "aula informática" aínda que estea constituída por varios módulos, cando é posible e tería todo o sentido que, naqueles concellos de máis de 5001 habitantes, haxa varias aulas espalladas pola xeografía do concello para lles facilitaro acceso ó maior número posible de veciños.

O sistema de módulos que se establece así como a ratio de habitantes/módulo daría tamén moito que falar. En calquera caso, na medida en que o programa da Deputación non se basea en ningún estudio previo, que vén da man do exvicepresidente da Xunta, Dositeo Rodríguez, e en pleno período electoral, acorda o vello lema de "café para todos" aínda que haxa quen necesite infusións.