Curiosamente, o motivo da nosa reacción non foi o contido do libriño en cuestión, senón a tarxeta que viña no seu interior e que reproducimos tal e como a recibimos:

Nada que obxectar á primeira parte do enderezo. Para gustos píntanse as cores e esta é practicamente idéntica ó seudónimo que utilizaba Pérez Varela na súa época de director da revista do Colexio Maior de Lugo.

Cousa ben diferente é que o conselleiro de Comunicación Social e vicepresidente do Consello Asesor das Telecomunicacións e o Audiovisual teña outro "lapsus" do estilo do de Carmina Burana e reparta entre alcaldes e concelleiros tarxetas oficiais que os remite a unha conta de correo electrónico oficiosa –non só non é ningunha conta de correo electrónico baixo o dominio da Xunta, senón que mesmo contradí o disposto na escasa normativa a respecto do uso de Internet na Administración autonómica- e fornecida por unha empresa pertencente ó grupo... ¡Telefónica! Nin sequera, feita a trapallada, se lle acordou escoller, cando menos, unha empresa galega. ¡É moito!

Sostemos que se trata dunha trapallada porque nin sequera o argumento de evitar o correo non desexado ou a proliferación de mensaxes xustificaría que o conselleiro non utilizase unha conta co dominio xunta.es. De aceptar ese argumento, habería que ser coherentes e non facilitar teléfonos da Xunta ou o enderezo postal da Consellería porque o risco é practicamente o mesmo.

Noutras palabras, a tarxeta do conselleiro é todo un exemplo da política de implantación das tecnoloxías da información e a comunicación impulsada pola Xunta de Galicia. Isto é, moito fume e pouco lume.